Tuesday, 27 February 2018

එමීර් රජ්ජයේ ඇෆ්ගනිස්ථාන් ජාතික ටැක්සි රියදුරා



මාස කිහිපයකට එපිට සිදු වූ සිදුවීමක් මෙසේ ලියමි.

ඩුබායි නගරයේ ජීවත් වීමේ පහසුව හොඳින්ම දැනෙන්නේ නගරයෙන් පිට වෙනත් එමීර් රාජ්ජයක (Emirates) කාර්මික නගරයක (Industrial Area) කන්න වත්  හරිහමන් කඩයක් වත් නැති තැනක වැඩ වටුනාමය. ටැක්සියක් ගන්නත් කිලෝමීටර් 1-2 දහදිය පෙරාගෙන පයින් යන්න උනාම හොඳම ගණන්ය. අත්‍යවශ්‍යම වැඩකට ඇරෙන්න ගමනක් යන්න හිත දෙන්නේ නැත්තේ ඔය හේතුව නිසාමය. ඒ යන ගමනක ටැක්සි රියදුරා කතාවට වැටී කුලුපගු වීම වැලැක්විය නොහැකි උනත් මමද හූමිටි තියන්නේ ඉතා කැමැත්තෙනි.

මහත්තයා කොහෙද
මම ශ්‍රී ලංකාවේ
Sri lanki number one (ඒ ඔහුගේම වචන වලිනි)

ඔන්න ඔහොම පටන් ගන්න කතාව දිගට ගලා යන්නේ අපි දෙන්නගෙම කැඩිච්ච ඉංගිරිසියෙනි. බොහෝවිට හමුවන ටැක්සි රියදුරෙක් එක්කෝ පකිස්ථානයේය නැතිනම් ඇෆ්ගනිස්ථානයේය. ඒ මොන රටේ උනත් “Sri lanki Number one” දෙබස නම් වරදින්නෙම නැත. ක්‍රිකට් මටත් ඔහුටත් පොදු මාතෘකා නිසා කුමාර සංගක්කාරගේ නම මුලින්ම ඔහුගේ කටින් පනී. ඊළගට මහේල, මාලිංගගේ සිට රොෂාන් මහානාම වෙනකන් ඔහු නම් එක දිගටම කියවගෙන යයි. මමද නිකන් අරින්නේ නැත. නමක් දෙකක් කියවෙද්දී  මේ ඇෆ්ගනිස්ථාන් ජාතිකයාගේ මුහුණේ හිනාවක් ඇදෙන්නේ ඉබේටම වාගෙය. (ඇෆ්ගනිස්ථානය, පකිස්ථානයට බොක්කෙන්ම සපෝට්ය)

මහත්තයා මොන ආගමේද
මම බෞද්ධ
ඒ කිව්වේ මහත්තයෝ
ථෙරවාදී බෞද්ධ
ඒ කියන්නේ මහත්තයෝ ජෙසුද
නැ ගෞතම බුද්ධා
දන්නේ නෑ මහත්තයෝ

එහෙමද. එකට කමක් නෑ. මන් හිතන්නේ ඔයා නම් ඉස්ලාම් වෙන්න ඕනා. පෙනුමෙන් හිතා ගන්න පුළුවන්
ඔව් මහත්තයෝ. එත් මන් මහත්තය කියන ඔය ආගම ගැන දන්නේ නෑනේ. ඉන්දියාවේ තියෙන හින්දු ද?
ඉන්දියාවෙන් තමයි එත් හින්දු නෙමෙයි. එක අමතක කරමු

දෙන්නම නිෂ්ශබ්ද වෙලා විනාඩි දෙක තුනක් ගෙවිලා ගියා. එත් මගේ දිව අග හොඳ උත්තරයක් තියාගෙන නොකියපු එක ගැන හිතට වද දුන්නා. ටැක්සි රියදුරෙක් එක්ක මේවා මොනාට කතා කරන්නද. එත් අන්තිමට කියන්න තීරණේ කලේ නොකියා ඉන්නට බැරිම නිසාය.

ඔයාට මතකද, මට මතක විදිහට 2001 දී ලොකු ප්‍රතිමා කිහිපයක් ඩයිනමයිට් දාලා පිපුරුවා. ඒ පුපුරපු ප්‍රතිමා අයිති බෞද්ධ ධර්මයට. එකට කිව්වේ බාමියන් බුද්ධ ප්‍රතිමා කියලා. 2001 ට කලින් තලෙයිබාන්වරු ටිකෙන් ටික ඒවා විනාශ කරමිනුයි හිටියේ.

එතනින් පස්සේ මං බහින් තැනට එනකල්ම අපි දෙන්නා අතර කිසිම කතාවක් උනේ නෑ මං මගේ නවාතැනට පාර කිව්වා ඇරුනාම. 

Tuesday, 16 January 2018

අසවල් රේඩියො චැනල් එක




අද අසවල් අවුරුද්දෙ අසවල් මස අසවල් දින නැතහොත් අසවල් සිංහල මාස ක්‍රමයට අසවල් දිනයි. අද ශුභ වේලාවන් කියා පටන් අරගෙන රාශි 12ට අද දිනයේ ලග්න පලාපල කියා පුරා පැයක්ම නාස්ති කර ග්‍රහ ලෝක කොටු පනින හැටි අපට බල පාන්නෙ මෙහෙමයි කියමින් ගෙදරින් එලියට බහින වෙලාවෙ සිට ඇදිය යුතු යට ඇදුමෙ පාට වෙනකන්ම කියා දෙන්නෙ ජෝතිර්වේදයා එන්නෙ පිරිත් ඉවර වෙද්දීමමය.

චීන රජයෙ අවසරයක් නැතිවම අපට චීනයෙන් දායාද වූ පෙන්ශුයි ප්‍රසිද්ධ රහස් අපට නොමිලේ කියාදෙන මහත්තයා එන්නෙ ඊලගටය. එ මහත්තයාගෙ පෙන්ශුයි වලට අනුව නම් නව අවුරුද්ද (නිව් ඉයර්) උදා වෙන්නෙ වැලන්ටයින් දිනටත් දින දෙකකට පස්සේය. එදිනට නෑම රෙදි සෙදීම තහනම්‍ ය. එත් ගෙ දොර මල් වත්තක් වගෙ අස්පස් කර ගත යුතුය. ගෙ දොර අස්පස් කර නොනෑ සිටිමෙ වැදගත්කම ගැන දන්නා කවුරු හරි ඉන්නවානම් කියා දෙනු මැනවී.

නීති පොතෙ අත තියා සත්‍යක් මිස අසත්‍යක් නොකියන බවට දිවුරා මෙන් පොරොන්දු වී කියන උදෑසන පුවත් විකාශය එන්නෙ ඊටත් පස්සේය. කටට එන දෙ ඔහෙ කියවන පුරාජෙරු දෙශපාලකයින්ට මයික් අල්ලා පොඩි උන් බයකර බත් කවන් කටහඩින් එවා නැවත නැවතත් අවධාරණය කරන්නේ ඒ ඇත්‍තෝමය.

මේ බයිලා ටිය ඔලුවෙ පුරවගෙන පාරට බහින මිනිස්සු ටික රාහු කාලෙට පඩයක් ගියත් 'හෆ් ඩේ' එකක් දා ගෙදර දුවන් එයි. ආලොක වර්ශ ගනන් දුරින් ඇති ආකාශ වස්තු වලට තමන්ව පාලනය කරන්න දෙන මිනිස්සු ඉන්නා රටක, ඒවාට උල් පන්දම් දෙන ජනමාධ්‍ය රොතු පිටින් මුල් බැසගත් රටක,  කොදෙව් මානසිකත්වයෙන් මිදීම සිහිනයක්ම වේ.

Saturday, 22 April 2017

පොලොන්නරුව, පරාක්‍රම සමුද්‍රය හා වැවට අකුණු ගැසිම






පොලොන්නරුව මගෙ හිතෙ අමතක නොවන මතක සටහන් ඇන්ද නගරයයි. හරියටම කිව්වොත් කවදාවත්ම අමතක නොවන, ජීවිතෙ ලස්ස්නම කාලෙ ගෙවුනෙ පොලොන්නරුව හා අවට ඇති පුංච්ම පුංචි ගම්මාන වලයි. අවුරුදු වලින් ගනින්නට බැරි තරම් අඩු කාලයක් ගෙවුනත් ජීවිතෙ ජීවත් කරවන්න අරුතක් මට හොයලා දුන්නු කාලයක් ඒ. එයින් වාඩාත්ම හිතට වද දුන්න මැණිකෙ නැන්දගෙ ආදරය ගැන ලියලා මම හිත නිදහස් කර ගත්තෙමි. සිදුවීම් එකින් එක පෙලගස්වා ලියන්නට තරම් නොහි අතීතෙට එක්වුනු ජීවිත මතක හාරා අවිස්සිමම හිතට සුවදායකය. 

අපේ පුංචි ඔඩිට් ෆර්ම් එක, මගෙ මුල්ම රස්සාවයි. පොඩි පඩියකට වැඩ කලත් එ රස්සාවෙ ආත්ම තෘප්තිය ඕනෑවටත් වඩා තිබුණා. මහවැලිය අතුරු ව්‍යාපෘතියක ඔඩිට් එක ලැබිලා යන්න කැමති ළමයි කියන්න කියලා සර් කිව්වාම ඉහෙ මලක් පිපුනෙ මගෙ විතරක් නෙමෙයි. මගෙ වටෙ හිටපු හොදම යහලුවන් කිහිප දෙනාත් දෙපාරක් නොසිතාම මෙ ගමනට කැමැත්ත පල කරෙ සතුට දෙගුන තෙගුන කරමින්. ඉක්බිතිව එලබෙන සතිඅන්තයෙ පොලොන්නරුව බලා පිටත් වීමට නියමිත උනත් මටත් දින්නාටත් යාන්නට ලැබුනෙ සතියකට පසුවයි.

පාන්දර 4.20ට විතර කඩවත පසු කරන 'සුදු දුව' බසයේ දින්නා කලින් කොන්දොස්තර මහත්තයයි. (එදා එහෙම උනත් අද දින්නා තම නමටම ව්‍යාපාරයක් අයිති කරගෙන සිටියි). හරියටම 8.30 ට පොළ හන්දියෙන් හරවන 'සුදු දුව' පැය හතරට පොලොන්නරු යන්නිය. තේ බොන්නට වත් නොනවත්වන ඇය එක දිගට පොලොන්නරුව බලා ඇදුනත් මගින් ගොඩවෙන නංගිලාගෙ අතින් වැලිතලප කෑල්ලක්, හැලපයක්, ලැවරියාවක් රියදුරු අයියාට හා කොන්දොස්තර අයියාට වරදින්නෙම නැත. රියදුරු අයියාට නම් ඔය කිසිවක් අතෙ නොගෑවිම බඩට දමා ගත හැක. එ ගැන පුංචි ඉරිසියාවක්ද නැතුවාම නෙමෙයි... සර්ගෙ අයියා පදිංචි වෙලා උන්නෙත් පොලොන්නරුව නව නගරයෙ නිසා අපිට නවාතැන් පහසුකම් දෙන්න ඉදිරිපත් වෙලා තිබුණෙ නොපැකිලිවමයි. ඉන් පසු අපේ නවාතැන උනේ පොලොන්නරුව නව නගරයේ එක් මායිමකයි.

සතියකින් නොදැකපු උන් ටික එක්ක ආගිය තොරතුරු කතා කරන්න නොදී මුලින්ම හරස් කැපුවෙ චාමර අයියායි.

ශොටක් දාගනින්කො දෙන්නත් එක්කම. වැවෙ නාන ගමන් කතා කරමු.

බොන ගමන් කතා කරමු එක අහලා තිබුනත් නාන ගමන් කතා කරමු අහන්නෙ පලවෙනි පාර්ට නිසා දින්නා මගෙ මූන දිහා බලුවත් වැවෙ කිව්ව නිසා ආයෙ මොකට ඒ ගැන දෙපාරක් හිතන්නද.

සුදු වැලි පාර දෙපත්තෙ අතු පතර ගණට විහිදා ගත් දැවන්ත සියඹලා හා තෙක්ක ගස්, ඈතින් ඈත වන්නට තියෙන පලු දෙකෙ ගෙවල්, උණ බම්බු දෙකෙ කඩුල්ල තරමක් නගරික අපිට කතා කරන්නට තරම් මාතෘකා වන්නට වුනෙ රුපවාහිනියෙ ටෙලියෙන් දැකපු රූප ඇත්තටම අස් ඉදිරිපිට රූප මවමින් තිබුණු නිසා. උසට උසෙ වැව් බන්ට් එක පේන මානයෙ ඇති හැම ගෙයකම සිමෙන්ති පඩියට උඩින් බිත්තියෙ කහට පැල්ලම වැව වාන් දැමු ආකාරය නිදසුන් සහිතව ගෙනහැර දැක්වූවා. වැව් බන්ට් එක උඩට නැගගත් මට තරමක් සිදි ගිය පරාක්‍රම සමුද්‍රය හා ඈතින් සමුද්‍රයේ මැදට වෙන්නට ඇති කඳු ගැටයක ඇති පුංචි පන්සලක් මුල් වරට දැක ගත හැකි උනා. එදායින් පසු නව නගරෙ උන්න හැම දවසකම උදෙ හවස නාන්න, රෙදි හොදන්න, හවසට බීර බෝතලයක් බොන්නට සමුද්‍රෙට එන එක අපි හැම දෙනාගේම පුරුද්දක් උනා.

දිනෙන් දින ගෙවිලා ගිහින් වැවෙ තරමක් මැද හරියෙන් ඇවිදගෙන යන්න පුළුවන් දුරින් පුංචි දූපතක් මතු උනා. එ පුංචි ඉඩන් කෑල්ල තමයි ඉන් පස්සෙ අපෙ සුපුරුදු ස්ථනය උනෙ. සෙට් එකෙ උන්න හීන්දාරියා නිසාම මාව අනිත් උන් ටික උස්සලා අරන් පුලුවන් තරම් දුරක් විසික් කරන එක දින චරියාවෙ කොටසක් උනා. මමත් බෙරී සිටිමට පුංචි වත් උත්සහයක නොයෙදුනෙ උඩින් විසිවි වතුරට වැටිමට බෙහෙවින්ම ආශාකල නිසා. නැවතත් පීනාගෙන දූපතට එන මම දෙතුන් වරක් වත් වතුරට විසි වෙන්නෙ අහල පහල රෙදි හොදන්නට හො නෑමට ආ ගම්මුන්ගෙ සිනා හඩ මැදයි. 

සමුද්‍රෙන් නාපු අවසන් දිනය එලඹුන, වටින් පිටින් වැහි මන්දාරම්ක් ගලා ආ දිනය මට අද වාගෙ මතකය. වෙනදා මෙන් නාන්නට යන්නට සර්ගෙ අයියා හරස් කැපුවෙ වැස්ස වටෙන්නට ලග බව මතක් කර්මින්. වැස්සෙ වැවෙ නෑම වෙනස්ම අත්දැකීමක් ගෙනන බව දන්න නිසාම අකුණු අවදානමත් නොතකා වැව පැත්ටට ඇදුනා. ගම්මුන් එක්කෙනා දෙන්නා නෑම් අහවර වෙලා ගොඩට එද්දි නාන්නට යන මෙ තරුණයන්ට අකුණු අවදානම මතක් කලෙ පොලොන්නරුවට අලුත් බව නොරහසක් නිසා. වැවේ වතුර දිනෙන් දින අඩු වෙද්දී වතුර ලගට ගෙනත් තියපු පැතලි ගල් ගම්මුන් හා එක්ව වැව් බන්ට් එක ලගින් ගෙනත් තිබ්බෙ එ ගල් වතුරට යට වී නැවත ප්‍රයොජනයට ගත නොහැකි වීම වලක්වීමටයි. වෙනදා වගෙම වතුරට පැනලා උන්නු අපිට මහා හෙනයක හඩ ඇසි තත්පර කීපයකින් 'කරන්ට් එක වැදුනා' යයි කෑගසමින් ගොඩට පැන්නේ මරණ බය දැනුනු ගානටයි. අකුණෙන් විනාඩියකට පමණ පසු වැස්ස වැටෙන්නට පටන් ගත් අතර එක දිගට නොනවත්වා සතියක් විතර වැස්සේය.

විස්තරය කී කල සර්ගේ අයියා නම් කිව්වේ සමුද්‍රේ මැද තියෙන පුංචි පන්සල තියෙන දුපත ඒ හරියේ තියෙන උසම තැන නිසා අකුණු සන්නයකයක් මගින් අකුණ වැව පතුලට මුදා හරින නිසා අකුණේ සැර අනුව වතුරේ පැතිරිය හැකි බව හා ගම්මුන් කිහිප දෙනෙක්ම වැස්සේ වැවේ නා අපි වාගේම ලාවට අකුණු වද්දගෙන ඇති බවත්ය.

Sunday, 2 April 2017

කෙසෙල් කැන විසින් හොරාව වැට පැන්නීම



[මෙය මම කලකට ඉහතදී ලිව්ව කතාවක් වැරදි අඩුපාඩු සාදා නැවත පලකිරීමකි]

ගයාන් නින්දෙන් ඇහැරී ඔරලෝසුව දෙස බැලුවිට එහි පාන්දර 2.30 ලෙස සටහන්ව තිබුණා. තම පපුවට තුරුළු වී නිදන ලක්මාලිගේ ලය මඩල රිද්මයකට උස පහත් වීමෙන් ඇය තද නින්දේ බව පසක් කරගත් ගයාන් ඇයට නොදැනෙන්න ඇඳෙන් බැස්සේ නින්ද අහලකවත් නොවුන නිසා. කොපි උගුරක් සාදාගෙන සාලයට පැමිණ දුම් වැටියක් දල්වා ගත්තේ පෙර දින රැයෙහි සිදුවූ යම් සිදුවීම් පෙළෙහි නොතේරෙන තැන් කිහිපයක්ම ලෙහා ගනිමටයි. පරිසරයේ ඇති නිහඬ බව බිඳින්නට, බාදා කරන්නට කවුරුවත්ම නොමැති වීම ගැන ගයාන් බෙහෙවින්ම සතුටු වුනා.

අවුරුදු 02 ට පෙර අතිනත ගත්ත ලක්මාලි හෙදියකි. මෘදු මොලොක් ගතිගුණ උපතින්ම උරුම කරගත් ඈ දඟකාරියකට වඩා කෝඩු කාර පෙම්වතියක්ම වුනා. ගයාන් බෙහෙවින්ම ප්‍රිය කලේ එයටයි. ආලිංගනයෙහි මෘදුව හැසිරෙන ඕ ගයාන්ගේ උණුසුම තවරා ගන්නට බෙහෙවින්ම ප්‍රිය කලා. එහි ආදරය අතුරුවේ ඔහුව මුසපත් කරවන නියාවෙන්ම මිස, වෙන කිසියම් දෙයක් එහි ගැබ් නොවූ බව ගයාන් හොඳින්ම දැන උන්නා. එත් පෙර දින රාත්‍රී ආලිංගනයේහි ඇයගේ හැසිරීම බෙහිවින්ම ප්‍රවේගකාරී වුනා. මින් පෙර අත් විඳ නැති තැන් ස්පර්ශ කරන්නට ගයාන්ටත් පෙර ලක්මාලි මුල් පියවර තබා තිබුණා. යම් තැනකදී ක්ෂණයකින් අගේ මුවින් පිටවූ වදනකින් ඔහුගේ හිත සසල උනේ ඈ පිළිබඳව අදහසකින් නොව මින් පෙර එය අසා ඇති හුරු පුරුදු කමක් දැනුන නිසා. ගයාන් ඒ ඔස්සේ ඉව ඇල්ලුවා.

ගයාන් සහ ලක්මාලි විවාහ වී කුලී නිවසට පදිංචියට පැමිණියේ රජයේ රෝහලක හෙදියක් වූ ඈ ණයක් ගෙන ඔහුට පිය උරුමයෙන් ලද ඉඩමේ නිවසක් තනා පදිංචි වීමටයි. එයට ගයාන්ට වඩා බෙහෙවින්ම උත්සුක උනේ ලක්මාලියි. දෙදෙනාම රැකියාවෙහි නියැලෙන නිසාත් ලක්මාලිට රෑ වැඩ මුර අනිවාර්‍ය නිසාත් වැඩ නිමවී එන ගයාන් ඉක්මනින් ඇඳුම් මාරු කර කුස්සියට එන්නේ ඇයට උදව් කරන්නයි. එය උදව්වකට වඩා ගයාන්ගේ හිතේ ඈ කෙරෙහි වූ ස්නේහය නිසාම කල දෙයක් උනා. ඔය අතරදියි ගයාන්ගේ පියාගෙන් ඇරයුමක් ලැබුනේ ඔහු සමග පදිංචියට එන ලෙසට. ලක්මාලි එක හෙලාම විරුද්ධ වුවත් ගයාන්ගේ මවගේ වියෝවෙන් පසුව පියා තනිව ජීවත් වන නිසාත්, මුදල් ඉතිරිය නිසාත් ලක්මාලිට ගයාන්හට අවනත වන්නට සිදු උනා.

ගයාන් තවත් දුම් වැටියක් දල්වාගෙන ඉදිරි පස දොර හැර පෝටිකෝවේ ඇති පුටුවට බර වුනා. අවස්ථාවට යම් අඩුපාඩුවක් දැනුනෙන් වොඩ්කා බාගයක් හා වීදුරුවක් රැගෙන විත් නැවතත් පුරුදු පුටුවටම බර උනා.

දෙපල එක්ව රාත්‍රී කෑම වේල පිළියෙල කරමින් උන්නේ පෙර මෙන් නොව, පියාට යම් තාක් දුරකටවත් හොඳ ආහාර වේලක් පිළියෙල කීරීමට දෙදෙනාම උත්සුක උනා. ගයාන්ගේ පියාගේ අදහස වුයේ මුළුතැන්ගෙහි කටයුතු ලක්මාලිගේ දෝතින්ම පමණක් සිදුවිය යුතු බවයි. එය රාත්‍රී කෑම මේසයේදී පියාගෙන් දෙදෙනාට ඉදිරිපත් වුනා. ලක්මාලිට වඩා ගයාන් ඉන් බොහෝ තැවුනා. කේන්තිය පාලනය කරගන්නට නොහැකි උන ඔහු පියා සමඟ බහින් බස් වුනා. ගයාන්ගේ කරුණු දැක්වීම ඉතාමත්ව සාර්ථක උනත් පියා වරද බාර ගෙන පරාජය පිළිගන්නට සුදානම් උනේ නෑ. අවසානයේ පියා විසින් නිවසෙන් පිටවීමට දැනුම් දීමෙන් පසුව රාත්‍රී කෑම වේල අවසන් උනා. ගයාන් කිසිවක් සිදු නොවූ ලෙසට හැසිරෙන්නට උත්සහ කලත් ලක්මාලි ඉන් බෙහෙවින්ම කම්පාවට පත් වෙලයි සිටියේ.

එදා කෑම මෙසේයේදී සිදුවූ සිදුවීමෙන් පසු ලක්මාලිගේ සහ පියාගේ කැලබිම හා හැසිරීම ගයාන්ට ප්‍රශ්නාර්ථ පමණක් ඉතිරි කළා. දිනක් දෙකක් නොව කිහිප දිනක්ම ඈ නියමිත වෙලාවට පෙර වැඩමුරය අවසන්ව නිවසට පැමිණ තිබුණා. ගයාන් ඒ බව දැනගත්තෙත් නිවසට අඩිය තිබ්බටත් පසුවයි. ටික දිනකින් පියාගේ දැනුම් දීම හකුලාගෙන තිබුණා. එයද ඔහුට දැනගන්නට ලැබුනේ ලක්මාලිගෙන්මයි. ගයාන්ගේ මල්ලිට ලියා තිබුන මහා ගෙදර ගයාන්ගේ නමටත්, ගයාන්ගේ නමට ලියා තිබුන ඉඩම මල්ලිගේ නමටත් ලියන්නටත් පියා කටයුතු කර තිබුණා. ඒ ගැන කතා කල විට ලක්මාලිගේ මුවෙහි ඇදුණු සිනහව අදටත් ගයාන්ට ආගන්තුකයි. ගයාන්ගෙන් ලද ආදරය ලක්මාලිව සෙමින් යතා තත්වයට පත් කරමින් තිබුණා. තිබු දුරස්බව දුරස්කරමින් දෙදෙනා නැවත පෙමින් වෙලුනත් පිය-පුතු සම්බන්ධතාවය පෙරටත් වඩා පලිදු වූ එකක්ම වුනා. මේ සිදුවීම් පෙළ එකිනෙක ගැලපි සිදුවන්නට අවුරුද්දකට වඩා වැඩි කාලයක් ගත්තා.

ඈ තමාගේ නින්ද අහිමි කර සුවට නිදන්නීය. එය ඔහුට අපුලකට වඩා ආශ්වාදයක් ගෙන දුන්නේ හිතත් එක්ක තනි වෙන්නට ලද අවස්ථාව නින්දට වඩා වටිනා නිසයි. ගයාන් මේ හිමිදිරියේ දුම් වැටි කිහිපයකටත්, වොඩ්කා වඩි 3-4 වගකියා සිටියා. හිත කොහේ කොහේ අතරමං වෙනවද කියා ඔහු දැන උන්නේ නැහැ.

යම් දිනක පුංචි ගයාන් පාසැල් ඇරී අමතර පංති නොයා මගහැර ගෙදර පැමිණියේ මවට වැඳ හෝ සමාව ඉල්ලන්නට සිතාගෙනය. පියාගේ බයිසිකලය නිවසේ ඉදිරියේ නවතා තියෙනු දැක ගයාන්ගේ දෙපා පණ නැති බවක් දැනුණා. "අද තාත්තා කලින් ඇවිත්" පුංචි ගයාන්ගේ හිත යකාගේ කම්මල වගේ, මන්ද පේර කොටු පාර නොවරදින නිසා. සෙමින් දොර විවර කර නිවසට පය තිබ්බ පුංචි ගයාන් සාලය හරහා ශබ්ද නොනැගෙන ලෙස සිය කාමරයට ගමන් කරමින් සිටියදී මව හා පියාගේ නිදන කාමරය දෙසින් ඇසුණු දෙයින් බිය වුනත් පියාත් මව සමග සිටින නිසා එය ගණන් නොගත්තේය. නොතෙරෙන දෙයකට හිත වෙහෙසනවට වඩා අමතක කර දැමීම වඩා හොඳ බව පුංචි ගයාන්ට එම මොහොතේ තේරි තිබුණි.

ගයාන්ටත් පෙර ඔහුගේ සිත විසින්ම ඔහුටත් නොකියා මේ සියල්ල අමතක කර දමා තිබුණා. මේ නොනිදන රාත්‍රියෙහි ඒ ගැන සිතන්නට ගයාන් බොහෝ සෙයින් වෙහෙසුණා. ක්ෂණයකින් මතුවූ මතකය ගයාන්ට අමතක නොවන අතුල් පහරක් එල්ල කලා. එදා සිය මවගේ මුවින් පිටවූ වදනම පෙර දින රැයේ සිය බිරිදගේ මුවින් පිටවී තිබුණා.

Wednesday, 29 March 2017

වික්ටරුයි මමයි , බ්ලොග් ලියන අයයි

සොඳුරු සඳවතිය, වික්ටර් රත්නායක නම් වූ  ඒ ගාන්ධර්වයාගේ තමන් කැමතිම ගීත 10ක් බ්ලොගයේ ලියන්න සොඳුරු ආරාධනාවක් කලහම නොලියා කොහොමද. ඒ නිසාම ඇගේ හෙඩිමම හොරකන් කලේ ඒ ගෞරවයත් ඇයටම දීමටයි. වික්ටර් රත්නායක මහතාගේ ගීත ගොන්නෙන් ගීත 10ක් තේරීම කල නොහැක්කක් මෙනි. ගීත 20ක් වත් දුන්නා නම් මේ වැඩේ තරමක් ලේසි වෙන්න තිබුණා. ඒ තරමට මේ ගීත ජීවිතය හා බැඳිලා.  

01. කඳුළු පැන් කෙණ්ඩියක්

අද කාලේ හැම ආදරවන්තයෙක්ම, වන්තියක්ම ඇසිය යුතුම ගීතක් කියලයි මටනම් හිතෙන්නේ. ඒ තරම් මේ ගීතයේ පද හරි රසවත්.

කඳුළු පැන්... කඳුළු පැන් කෙණ්ඩියක්
සිනහා මල් ... සිනහා මල් වට්ටියක්
දෑතට ගෙන යා හැකි දුර ගව් සියයක් වත් වේ නම්
ප්‍රේම වන්තයෙක් උනාට කමක් නෑ මලේ

සුසුම් වැල්... සුසුම් වැල් පොලගුවක්
පැතුම් මල්... පැතුම් මල් පලිගුවක්
දෑතට ගෙන යා හැකි දුර ගව් සියයක් වත් වේ නම්
ප්‍රේම වන්තයෙක් උනාට කමක් නෑ මලේ

උණු කඳුළු... උණු කඳුළු වත් මුලක්
මල් පැදුරු... මල් පැදුරු පන් මිටක්
දෑතට ගෙන යා හැකි දුර ගව් සියයක් වත් වේ නම්
ප්‍රේම වන්තියෙක් උනාට කමක් නෑ නගේ



02. මාලිනියේ

එකම ගීතය ඇතුලේ ආදරයේ හා විවාහයේ සුන්දරත්වය හා එහි මායාව හරි අපුරුවට...

මාලිනියේ... (ඉන්ද්‍රජාලය)
මා මනසේ... (අන්ධකාරය)
මා දෑස සොයනා... (ඔබ දෑස නෙත)
රුව අඳුනා
මාලිනියේ (නොරැවටෙන්)

මංගල පෝරුව මස්තකයේ... (අමන තරුණය)
මම ඇය ඇත ගනිමි
මංගල පෝරුව මස්තකයේ... (අමන තරුණය)
මම ඇය ඇත ගනිමි
(සිපිරි ගෙය ඔය තරම් සොඳුරුද)

පතිවත රකිනා කුල කුමාරි...(අරුම පුදුමය)
මම ඔබ රැක ගනිමි
පතිවත රකිනා කුල කුමාරි...(අරුම පුදුමය)
මම ඔබ රැක ගනිමි
(වරදේ නොබැදෙන ලඳුන් ලොව නැත)


https://www.youtube.com/watch?v=rUrcQ43nu-Y



03. සිහින හතක් දුටුවෙමි

මොනවා කියන්නද මන්දා මේ සින්දුව ගැන නම්. කොච්චර ඇහුවත් නැවත නැවත අහන්න හිතෙන සින්දුවක්

සිහින සතක් දුටුවෙමි මම සත් දවසක් එක විලසින්
එක සිහිනෙක ඔබ දුටුවා සිඟන්නියක සේ...

ඔබ මගේ පැල්පතට පැමිණ, ආයාචනයක් කරමින්
ජීවත් වන්නට කිසිවක් ඉල්ලා සිටියා...

කිසිවක් දෙන්නට මට නැත, තිබුනේ පිරිසිදු හදවත
සිඟන්නියේ එය ඔබ හට දුන්නා මතකයි...

එදා මගේ හද අරගත් ඔබ, අද මට වැඩි පොහොසත්
ඒ හින්දා මටත් එලෙස පිහිට වනු මැනේ...

https://www.youtube.com/watch?v=9spSuxAAGio


04. අපේ හැඟුම වලට

හඳ පානේ, මද අඳුරේ ඇත පටලා යන්න කවුද අකමැති. ඒත් මේ ගීතයේ විරහවක් මයි...

අපෙ හැඟුම් වලට ඉඩදී මොහොතක්
ඉඩ ලබා ගනිමු තරමින් වියතක්
හඳ පානේ... මඳ අඳුරේ...
අත් පටලා යමු ආයේ...

ඔබ ඔබෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී
මම මගෙ හෙවනැල්ලෙන් මිදී
අවුදින් හෙමින් රහසින් මුමුනා
හඳ පානේ මඳ අඳුරේ...

හිරකර හසරැල්ලෙන් හැඬුම්
අපි හිනැහෙමු සපුරා පැතුම්
මතු ආත්මයේ හමුවෙන පැතුමින්
යමු වෙන්වී හිමිදිරියේ...

https://www.youtube.com/watch?v=IoJARvwppzs


05. අඹ ගස් යට

අවංක ආදරවන්ත බඹරා බඹරියන් දෙදෙනෙකුට මැදිවුන... 

අඹ ගස් යට මල් හැලිලා
සුවඳේ බැරුවා ඉඳින්ට
ඒ අඹ මල් සුවඳ දිගේ
වන බඹරෝ රොනට එන්න

මගෙ බඹරිය කැලේ දමා
එන්නට බෑ අඹ වනයට
මුසා බසින් මා නොතලා
එන්න සුවඳ මල් හෙවනට

බඹරු නැද්ද අඹ වනයේ
ඔබේ හිතට ගතට ඔබින
අන් බඹරුන් ඕනෑ නෑ 
ඔබයි මගේ පැතුම් විමන

https://www.youtube.com/watch?v=NwxkwQp4AF8

06. හිත ගාව දඟ කලා

සිනිඳු මල් පෙති පුරා බඹර ගී ලියුමට කල ඒ ආරාධනය...

හිත ගාව දඟ කලා
නෙතු ගාව හිනැහුනා
පැතුමකට ඉඟි කලා
හදක ආරාධනා...

සන්සුන් වු කල්පනා විජිතයේ පාවුනා
ඔබේ සෙනෙහස ගෙනා මිහිරි ආරාධනා
මල් පිපුණු තාරකා විමානේ තනි වුණා
හැඟුම් මන්මත් කලා සුසුම් ආරාධනා...

සිනිඳු මල් පෙති පුරා බඹර ගී ලියැවුනා
සිවු නෙතක් ළං කළා ඔබේ ආරාධනා
කුරුළු ගී පාවුනා නිල් ගුවන් ගැබ පුරා
වසත් කල ළං කළා සෙනෙහෙ ආරාධනා...

https://www.youtube.com/watch?v=ghPvd8gBOFc

07. සඳකැන් වැසිලා

ප්‍රේමයෙන් පැරදුණු ආදරවන්තයෙකුගෙන් හිතවතාට හා ආදරවන්තියට ආශීර්වාදයක් 

සඳකැන් වැසිලා අඳුරේ එතිලා
ගණඳුරු රෑ තනිකම නෑ
සොයා එන්න ගණඳුර, තරු නිවලා
මගේ එළිය අද ඔබ පමණී

ජිවිතයම සතු එකම සුවේ
හී සර පහරක වෙලෙනු පෙනේ
මේ ලොව මා සතු ඈ සතු ඒ නෙතු
අසල් වාසියෙකු සොයනු දැනේ

මා නැත අන්සතු සිත් බිඳලා
දෑතම බැඳගෙන ඉඳිමි බලා
මේ ලොව යම් දවසක අපි වෙන්වෙමු
රහස් අහස් තලයට පවරා

https://www.youtube.com/watch?v=IjeHupaAmNI

08. ගිගිරි ගීත රාවේ

මම,පද පෙලට වඩා ගීතයේ තනුවට බෙහෙවින්ම ආදරය කල ගීයකි මේ 

ගිගිරි ගීත රාවේ
මලවි හී සරේ
සබඳ අද කිමදෝ
බමන ලෝකෙට කෑ ගසා කීවේ

උමතු දෑස රෑ තුන් යාමේ
ලගින මේ නුරා අම්බලමේ
හදේ සෝක පීඩා වියැකේ
හැංගෙන්න මායා සිහිනයේ

තරිඳු තාම නාඹර වයසේ
රඟනු රංග රන් රඟ මඬලේ
කුමුදු යාය මල්වර මොහොතේ
රොන් ගන්න පෙම් මල් වන පෙතේ

https://www.youtube.com/watch?v=sG19nOffh8w

09. සඟවා ගනු මැන

ඉරිසියාකාර ප්‍රේමවන්තයෙක්...

සඟවා ගනු මැන ඔබේ රුව සොඳුරියේ
අනෙකෙකු නෙත් ඔබේ මුව මත ගැටෙතැයි
මා හද බියවී
සැලී සැලී යයි...

මහා වන පියසක අඳුරු ගුහාවක
යම් දිනයක ඔබ සඟවා තබනෙම්
හිරු රැස් බිඳකුදු ඔබේ රුව දුටු සඳ
ඉරිසියාවෙන් පිරුවෙයි මා හද...

සොමි සඳවත ලෙස රුසිරු නොවේ නම්
දහසක් නෙත් ඔබ දුටුවද කම් නැත
එනමුදු ඊයේ මට පෙන්වූ රුව
තව නෙත් දෙකකට හිමි විය යුතු නැත...

https://www.youtube.com/watch?v=My6diuzyRug

10. දිනෙක හිරු බැස

සයුර, අහස එකතු වූ ඒ මායාවයි ක්ෂිතිජය...

දිනෙක හිරු බැස යන වෙලාවක
සයුරු වෙරළක හුදකලාවෙක
කල්පනාවේ සිටිය මොහොතක
මතක් විය සිතුවිලි අතීතෙක...

සයුර මා විය අහස ‍ඔබ විය
දෙදෙන ළං වූ ක්ෂිතිජයක් විය
ඒ වෙලාවේ මට මතක් විය
කලක් ලොව අප ගැන සිතූ හැටි...

සයුර මා විය අහස ‍ඔබ විය
දෙනෙත රැවටූ ක්ෂිතිජයක් විය
කී කථා‍වේ අරුත වැටහිණ
අහස සමුදුර එකතු වී යැයි...

https://www.youtube.com/watch?v=sAhzJ_cg_7Q




Wednesday, 22 March 2017

වෙද මහත්තයාගේ තාත්තා සමග ගැට අන්නාසි හා වක් පිහිය



මගේ නැන්දම්මටත් ඉතින් එලියට බහිනවානම් මාවම ඕනා. "පුතා ඉස්සරහින් නවත්තලා කොළ මිටියක් ගන්න", "හන්දියේ කඩෙන් චොකලට් ක්‍රීම් බනිස් ගමු, දුව ආසයිනේ කන්න" වගේ නානාවිද තැන්වල නවත්වලා බඩු ගන්න පුළුවන් ඉතින් ඒකම බෑණත් එක්ක ගියොත් තමයි.  ඒකම දෝණිඇන්දා එක්ක වත් ප්‍රිය ස්වාමිපුරුෂයා එක්ක ගිහින් වත් කුණු කුනුවක් නැතුව ඕනා කරන ගෙදර දොරේ දෙයක් ගන්න ඉඩක් නෑ කියන එක ඇය ඉඳුරාම දන්නවා. පුතාලා නැති නිසාද මන්දා මටත් ඉතින් හරි ආදරෙයි. මටත් ඉතින් 'යන්' කියන පරක්කුවට හෙල්මට් එක අරන් එලියට බහින නිසා මට ඇරෙන්න වෙන කාටවත් කතා කරන්නෙත් නෑ.
නැන්දම්මටත් උපන්ගෙයි සිටම පැවතුන 'මෝටර් සයිකල් ෆෝබියාව' අරුනෙත් මත් එක්කම ගිහින් තමයි. එකට ප්‍රති උපකාරයක් විදිහට මගේ 'ක්ලච් බැලන්ස්' එක හැදුනා වලවල් ටික බේරලායි, හෙමින්  ගිහිනුයි. කොහෙද 'ජියර්' හතර මාරු කරලා පදින්න දෙන්නේ නැහැනේ පිටිපස්සෙන් 'සයිරන්' එක ස්වයංක්‍රියව නාද වෙනවා තිහ පන්න ගමන්. මේකත් නැන්දම්මා එකක ගිය ගමනක උන පුංචි කතා බහක්.

නැන්දම්මාගේ මැණික් කටුවේ වේදනාවකට බෙහෙත් ගන්න සතියකට දෙපාරක් හවසට ඇලපිටිවෙල වෙදමහත්තයා එක්කරගෙන යන්න මන් පුරුදු වෙලයි හිටියේ. එවෙලේ බෙහෙත් අඹරලා බඳින නිසාත්, වේදමහත්තයාට සෙනග වැඩි නිසාත් කොහොමටත් පැය දෙකක වත් ගමනක් ඕක. සේපාලිකා ගහ යට තියෙන සිමෙන්ති බැංකුවට වෙලා මදුරුවෝ තලන එක ඉතින් මම ඇතුළු තනියට ආපු අයට උරුමයි. ඒකම මදිද නැන්දම්මට බෑනාට ආදරය වෙන්න.

පුතා මන් දවස් කීපයක්ම දැක්කා ඇවිත් ඉන්නවා

ආ... මේ ඔව් අංකල්. මේ අම්මගේ අතේ අමාරුවට බෙහෙත් ගන්න අවේ. අංකල් මේ...

මේ වෙදමහත්තයා මගේ දෙවැනි පුතා. ඔය ඉස්සරහ පොඩි නග්මේ ඇවිත් පුතා බයිසිකලේ වත්තට දැම්මේ... ඒක තමයි මහ ගේ. මේ ගේ තමයි පුතයි, නෝනලා ළමයි සේරම ඉන්නේ.

කියගෙන අංකල් ඇවිත් බැංකුවේ වැඩි උනා, හම්මේ කුසුඔ... ඇන්නෑවේ කිව්වලු. පාළුව යන්නත් එක්කලා කයියක් දාගෙන ඉන්න හැකි. කොහොමත් පැරණ මිනිස්සුත් එක්ක පොඩි චැටක් දැම්මත් ඇහිඳ ගන්න දේවල් බොහොමයි. 

දැන් ඔය පුතා ලඟ පාතකද ඉන්නේ

මම අංකල් නුගගහවත්තේ

නුගගහවත්තේ කිව්වේ කොහෙට වෙන්නද?

ඔය පන්සල ගාවින් වම් පැත්තට කන්ද නැගගෙන එන පාර තියෙන්නේ, කෙළවරටම ගිහින් අනෙක් පැත්තෙන් එන පාරට වැටෙන්නේ, එතන දකුණු පැත්තේ තියෙන කළු පාට ගේට්ටුව

පුතා ඔය කියන්නේ සුරුවම හරියේද?

අපෝ සුරුවම පාස් කරගෙන යන්න ඕනා. පල්ලෙහා පැත්තෙන් එන පාරත් එක්ක එකට සම්බන්ධ වෙන්නේ. අන්න ඒ හරියේ.

ඉස්සර පුතා ඔය හරිය සම්පුර්ණයෙන්ම කැලේ. හරියටම කිව්වොත් රබර් කැලේ. මම මේ කියන්නේ අවුරුදු 30-40 ට ඉස්සර ඔය හරියේ සර්ප විමානේ... ගැහැණු දෙතුන් දෙනෙකුත් මලා නයා ගහලා. උන් කැලෑ පනිනාවානේ දවල්ට දර ඇහිදින්න. දිවියොත් හිටියා දැන් අඩියෙන් අඩියට ගෙවල් තිබ්බට. ඔය පැක්ටෝරි තියෙන හරියට වෙනකන්ම කැලේ තිබුණා. මට මතක විදිහට දැන් අවුරුදු 25ක් විතර ඇති ඔය ඉඩම් එලි කරලා කට්ටි කරලා විකුණලා.

ඔව් අංකල් ඒ වගේ ඇති. මොකද මමත් පොඩියි මෙහෙට එනකොටත්

ඒකයි... පුතා ඉන්නකෝ මන් විනාඩි පහෙන් එන්නම්

කියපු අංකල් මහා ගෙවල් පැත්තට ගියා. මන් හිතන්නේ මදි පාඩුව පුරවගන්න වෙන්න ඇති. කිව්වා වගේම විනාඩි පහෙන්ම අවා. ඇවිත් ආයෙත් එයාගේ සුපුරුදු තැනම වාඩිවෙලා මගේ පැත්තට හැරුණා. අංකල්ට මගෙත් එක්ක කතාව අල්ලලා ගිහින් වගේ.

මොනවද පුතා ඔය මල්ලේ?

මේ ගෙදරට පොඩි සිල්ලර බදු ටිකක් ගත්තා හන්දියේ කඩෙන්. බෙහෙත් බැඳන් යද්දී රෑ වෙනවනේ අංකල්. කොහොමත් නමයහමාර වෙනකොට ඔය කඩය වහනවා.

පුතා ඔය කියන්නේ සමරසිංහ කඩේද?

ඔව් අංකල්

සමරසිංහ කඩේ පුතා..., ඔය හංදියේ දාපු මුල්ම කඩ තුනෙන් එකක්. කඩේ ඉන්නේ සමරසිංහ මුදලාලිගේ උන්දැයි පුතයිනේ. සමරසිංහ මුදලාලි දැනට අවුරුදු දහ දොළහකට කලින් මළා. ඊට පස්සේ ඔය උන්දැ තමයි බලා කියා ගත්තේ. පස්සේ ඉතින් දරුවෝ ලොකු මහත් වෙනකොට ඉතින් ඒවා බලා කියා ගන්න එපයි.

ඔව් ඒක තමයි

දැන් ඔය කඩේ වැඩට කොල්ලෝ දෙන්නෙක් ඉන්නවා නේද?

ඔව් අංකල්

උන් දෙන්නා නම් මහා වසවර්ති පාටයි. පේනවනේ මුණු දිහා බලපුවම. මමනම් දෙපාරක්ම ඉතුරු ගැනලා තමයි කඩෙන් එලියට බහින්නේ. මගුල්පොකුණ පැත්තේ උන්නේ ඔය. ඉස්සර පුතා ඔය මගුල්පොකුණේ මිනිස්සු හරි දරුණුයි. දැන් නම් ඔය පිට ගම් වලින් ඇවිත් පදිංචි වෙලා ඉන්න නිසා එහෙම නෑ

ඔව් අංකල් මගෙත් යාළුවෝ ඉන්නවා මගුල්පොකුණේ... එහෙම අවුලක් නැ

මගුල්පොකුණ කිව්වම මතක් උනේ. පුතාට පෙනාවා නේද ඔය වැට. මම පස් කන්ද කපලා මට්ටම් කරලා තියෙන්නේ දැන්නම්. ඔය වටෙන් එහෙ පැත්ත ඉස්සර තනිකරම ඒක අන්නාසි යාය. මගුල්පොකුණේ තමයි එහා කොන තිබුනේ. ඔය මුළු ඉඩමම අයිතිවෙලා තිබිලා තියෙන්නේ ඉස්සර සුද්දෙක්ටලු. සුද්දා ලංකාවෙන් යද්දී ඔය ඉඩම ටිකක් රදල පවුලකට පවරලා ගිහින් තියෙන්නේ. ඒ මනුස්සයා තමයි ඔය ඉඩම ඊට පස්සේ බලා කියාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ. පස්සේ පහු වෙනකොට ඒ මනුස්සයාගේ පුතා. පුතණ්ඩියා තමයි ඔකේ අන්නාසි වවන්න ගත්තේ. මේ සිද්දියෙන් පස්සේ තමයි ඔය ඉඩම කට්ටි කරලා වික්කේ. 

මොකක්ද අංකල් සිද්දිය

පුතාට මන් කිව්වේ මගුල් පොකුණට වෙනකන් වත්ත තිබුණා කියලා. මන් හිතන්නේ අක්කර සියකට වැඩි මිසක් අඩු නෑ. ඔහේ ඒක මායිමක අන්නාසි අඩු වෙනවා කියලා මිනිහට තේරිලා. කීප දවසක් රෑ නිදිවරන් බලන් ඉඳලත් හොයා ගන්න බැරි වෙලා. පස්සේ තමා වැඩේ තේරිලා තියෙන්නේ. වැටේ ඇමිනිච්ච පොහොර උර කැලි වලිනුයි තණකොළ පොඩි වෙච්ච හැටියෙනුයි තේරිලා හොරු සැට් එකක්ම එනවා කියලා. ගැට ටික කපන් යනවා කියලා මිනිහට හොඳටම කේන්ති ගිහින්. රෑ රැකගෙන ඉඳලා තනියම. ඔන්න ඉතින් හොරු සැට්ටෙක ඇවිත්. මුල්ම හොරා පොහොර මළු ටික වැටට උඩින් විසික්කෝ කරලා වැටේ කම්බි ටික ඈත් කරලා වත්තට රිංගලා. 

ඉතිං

මිනිහා අන්නාසි පඳුර අස්සට වෙලා වැඩේ බලාගෙන ඉඳලා තියෙන්නේ. අන්තිම කකුලත් වත්තට ගන්නකම් ඉඳලා... පුතා දන්නවද අන්නාසි ගෙඩි කපන පිහිය. අගිස්ස වක්ක ගැහිලා තියෙන්නේ? 

ඔව් අංකල් වක් පිහිය නේද?

අන්න හරි. එකෙන් මෙහෙක්කෝ කරලා කොටලා බෙල්ලටම

ඉතිං

අනිත් උන්ටික පැනලා දුවලා. පස්සේ මිනිහා හිර ගෙදරිදීම මලා...

Monday, 6 March 2017

මැදපෙරදිග මරු කතරේදී දුකට පිහිටට එන 'සහන'



'දුකා...' බ්ලොගය කියවීමෙන් දැනගන්නට ලැබුණු, ලාංකිකයන් පිරිසක් විසින් කරගෙන යනු ලබන 'සහන' සංවිධානය ගැන මම වගේම 'එක්සත් අරාබි එමිර්' හි සිටින ලාංකිකයන් බොහොමයක් නොදන්නා බවයි මාගේ හැඟීම. හොඳ වැඩකට අත දීමට දෙපාරක් නොසිතිය යුතු නිසාත්, නොදන්නා අයගේ දැනගැනීමට සැලැස්වීම යුතු බවයි මගේ හැඟීම. පහත ලිකුවෙන් ඒ ගැන වැඩි විස්තර බලන්න.